Daarbij sprak zij de volgende woorden:
- Brammetje woonde aan het einde van de straat bij mij.
- Brammetje was een stuk avontuurlijker dan de gemiddeld huiskat.
- Brammetje was dan ook geen huiskat, maar officieel: een stationskat.
- Een stationskat: “van iedereen”.
- Brammetje was 7 jaar lang een vertrouwd gezicht op station Weidevenne.
- Een nieuwe treinreiziger kon zich wellicht verbazen of zorgen maken over de kat die rondliep op het station, maar de doorgewinterde forens wist precies wie Brammetje was en waar hij blij van werd: van zon op zijn snuit en aaitjes over zijn hoofd. En dat is ook precies wat hij elke dag kreeg van de duizenden reizigers op het station.
- Nieuwe reizigers wisten dan ook al snel: over Brammetje hoefde je je geen zorgen te maken.
Voor veel forenzen was Brammetje meer dan een kat: hij bood een moment van rust en vertraging in de drukte van het perron en het haasten om de trein te halen.
Zo vertellen reizigers: “dat het altijd gezellig was om even met Brammetje te knuffelen als je vertraging had”.
Brammetje zijn populariteit reikte verder dat het station: hij had een heuse Facebookpagina waarop zijn fans zijn doen en laten online deelden.
Brammetje kreeg een ware cultstatus toen bleek dat hij ontvoerd was en uit vergissing per ongeluk was meegenomen.
Brammetje zorgde ook voor de nodige gespreksstof: de kat creëerde momentjes van verbinding tussen mensen die elkaar niet kenden.
Als hij er een keer niet was, dan werd dit direct opgemerkt en besproken op het perron.
Zo ook die dag in april, toen hij niet werd gespot op zijn favoriete plek. Waar was Brammetje?
Dit keer was er geen spannende wending in zijn leven dat weleens gekscherend ‘een soap’ werd genoemd.
Brammetje was, tot het verdriet van zoveel reizigers, om het leven gekomen bij een aanrijding.