Beeld van stationskat Brammetje is nu symbool van verbinding

Daarbij sprak zij de volgende woorden:

• Brammetje woonde aan het einde van de straat bij mij.
• Brammetje was een stuk avontuurlijker dan de gemiddeld huiskat.
• Brammetje was dan ook geen huiskat, maar officieel: een stationskat.
• Een stationskat: “van iedereen”.
• Brammetje was 7 jaar lang een vertrouwd gezicht op station Weidevenne.
• Een nieuwe treinreiziger kon zich wellicht verbazen of zorgen maken over de kat die rondliep op het station, maar de doorgewinterde forens wist precies wie Brammetje was en waar hij blij van werd: van zon op zijn snuit en aaitjes over zijn hoofd. En dat is ook precies wat hij elke dag kreeg van de duizenden reizigers op het station.
• Nieuwe reizigers wisten dan ook al snel: over Brammetje hoefde je je geen zorgen te maken.

Voor veel forenzen was Brammetje meer dan een kat: hij bood een moment van rust en vertraging in de drukte van het perron en het haasten om de trein te halen.
Zo vertellen reizigers: “dat het altijd gezellig was om even met Brammetje te knuffelen als je vertraging had”.
Brammetje zijn populariteit reikte verder dat het station: hij had een heuse Facebookpagina waarop zijn fans zijn doen en laten online deelden.
Brammetje kreeg een ware cultstatus toen bleek dat hij ontvoerd was en uit vergissing per ongeluk was meegenomen.
Brammetje zorgde ook voor de nodige gespreksstof: de kat creëerde momentjes van verbinding tussen mensen die elkaar niet kenden.
Als hij er een keer niet was, dan werd dit direct opgemerkt en besproken op het perron.

Zo ook die dag in april, toen hij niet werd gespot op zijn favoriete plek. Waar was Brammetje? 
Dit keer was er geen spannende wending in zijn leven dat weleens gekscherend ‘een soap’ werd genoemd. 
Brammetje was, tot het verdriet van zoveel reizigers, om het leven gekomen bij een aanrijding.

Het waren Daphne de Harde en Danielle Vink die hier, los van elkaar, iets voor wilden doen.
Ook hier bracht Brammetje twee onbekenden samen: beiden hadden de wens iets te doen voor Brammetje en hadden een crowdfunding opgezet. 
Er werd contact gezocht met Anneke Drost, de eigenaresse van Brammetje, en zo ontstond ontstond de wens voor een standbeeld voor de geliefde kat.
Het benodigde bedrag werd snel bij elkaar gehaald en was voldoende voor een bronzen beeld. 
Rani de Hosson, van VSH Gieterij Purmerend, kreeg de eervolle opdracht om na te denken over de BW’er: de Bekende Weidevenner. 
Het werd een zittend ontwerp, een mal en uiteindelijk werd Brammetje in 30 minuten in brons gegoten. Het uitharden duurde vijf dagen en daarna werd Brammetje gepolijst, gepoetst en werd het ruw gegoten beeld het prachtige beeld dat het nu is.

Brammetje mag met recht een symbool van verbondenheid worden genoemd. 
Dit beeld is niet alleen een eerbetoon aan de altijd aanwezige rode kater op het station, maar ook een prachtig voorbeeld van hoe een buurt tot elkaar kan komen en samen mooie initiatieven kan verwezenlijken door de handen ineen te slaan.

Brammetje is hier, in dit perkje, niet alleen. 
Graag wil ik stilstaan bij het leven van Arwin Kamta dat veel te vroeg tot een einde kwam, hier op station Weidevenne. 
Zijn dood is een groot gemis voor ieder die hem liefhad. 
Zijn familie omschrijft hem als een zorgzaam, betrokken jongen met een groot sociaal hart. 
Hier, op deze plek, is zijn prachtig onderhouden gedenkplaats. Een plek waar de familie Kamta wekelijks een moment van verbinding voelt met hun kind en broer. 

Arwin en zijn familie zijn Hindoestaans. 
In het Hindoeïsme nemen dieren een speciale plaats in. Al het leven is met elkaar verbonden in een continue cyclisch proces: mens, natuur en dier.
Daar waar mensen soms geen woorden kunnen vinden voor troost, kunnen dieren door alleen al aanwezig te zijn warmte en troost geven. 
Dieren kunnen bescherming bieden en mens en natuur laten samen komen op de moeilijkste momenten in het leven. 
Ik hoop dat de aanwezigheid van Brammetje op deze speciale plek uw familie troost mag geven en de ziel van Arwin mag vergezellen in de spirituele momenten van bevrijding voor een oneindig leven in jullie harten. 
Ik wil mevrouw Kamta dan ook vragen naast mij te komen staan, om samen Brammetje te onthullen.

(Applaus)